Η ζωή δεν κυλά ποτέ χωρίς δυσκολίες, κάθε περίοδος έχει τις δικές της προκλήσεις και δοκιμασίες. Ιδιαίτερα στα χρόνια που μεγαλώνουμε και αλλάζουμε, οι εμπειρίες αυτές μας διαμορφώνουν και μας βοηθούν να γνωρίσουμε καλύτερα τον εαυτό μας. Η εφηβεία είναι μία από τις πιο περίπλοκες και απαιτητικές περιόδους της ζωή μας.

Είναι η φάση που αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε και να ανακαλύπτουμε τον εαυτό μας, να βάζουμε στόχους και να καταλαβαίνουμε ποιοι είμαστε και ποιοι θέλουμε πραγματικά να γίνουμε.
Παράλληλα όμως είναι μια περίοδος γεμάτη άγχη, ανασφάλειες, συγκρούσεις και συναισθηματικά φορτισμένες καταστάσεις. Για εμένα η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετωπίζω ως έφηβη είναι οι φιλίες.

  Οι φίλοι παίζουν σημαντικό ρόλο στη ζωή ενός εφήβου. Είναι οι άνθρωποι που μπορούμε να μοιραστούμε σκέψεις, συναισθήματα, μυστικά και εμπειρίες. Ωστόσο, οι φιλίες δεν είναι πάντα εύκολες. Υπάρχουν καθημερινά πολλοί τσακωμοί, διαφωνίες αλλά και παρεξηγήσεις. Άλλοτε προκύπτουν από ζήλια, άλλοτε από διαφορετικές απόψεις και άλλοτε από λόγια που ειπώθηκαν χωρίς σκέψη. Κάποιες φορές νιώθω πως δεν μπορώ να διαχειριστώ όλη αυτή την ένταση. Με κουράζει ψυχικά και με κάνει να αναρωτιέμαι αν αξίζει να
προσπαθώ τόσο πολύ για ανθρώπους που ίσως δεν προσπαθούν το ίδιο για εμένα. Παρ' όλα αυτά μέσα από όλους τους τσακωμούς αποκτώ σημαντικά μαθήματα. Είμαι σε θέση να ξεχωρίζω ποιοι φίλοι είναι πραγματικοί και ποιοι βρίσκονται στη ζωή μου από συνήθεια. Καταλαβαίνω ότι δεν είναι όλοι οι άνθρωποι προορισμένοι να μείνουν για πάντα στη ζωή μου και πως αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό. Κάποιες φιλίες τελειώνουν για να μας δώσουν χώρο να εξελιχθούμε.
  Υπάρχουν πολλές συμβουλές που μου έχουν δώσει δικοί μου άνθρωποι, όλες τις κρατάω στο μυαλό μου αλλά μια συμβουλή θα έχω χαραγμένη εκεί, και δε θα την ξεχάσω ποτέ. Αυτή η συμβουλή είναι να μην είμαι με ανθρώπους που με πάνε πίσω στη ζωή. Πολύ απλά γιατί οι ίδιοι δεν μπορούν ή δεν θέλουν να εξελιχθούν. Αυτή η συμβουλή με βοήθησε να μάθω πως η προσωπική εξέλιξη είναι πιο σημαντική και ότι πολλές φορές οι άνθρωποι που έχουμε δίπλα μας, μας επηρεάζουν για τον τρόπο που σκεφτόμαστε και δρούμε. Όταν
συναναστρέφεσαι με άτομα που δεν έχουν στόχους και σε γεμίζουν αρνητικότητα είναι πολύ εύκολο να παρασυρθείς και να χάσεις τον δρόμο σου.

  Αυτή την περίοδο αυτό που με αγχώνει είναι οι φιλίες και το άγχος που πολλές φορές συνοδεύεται με τα μαθήματα. Αν και τα πηγαίνω πολύ καλά στο σχολείο και προσπαθώ πάντα να είμαι συνεπής στα μαθήματα μου και στις υποχρεώσεις μου, υπάρχουν στιγμές που η πίεση και οι υπερβολικές σκέψεις που έχω στο μυαλό μου πολλές φορές δεν με αφήνουν να ανταπεξέλθω όπως θα ήθελα. Δεν είναι ότι δεν μπορώ, αλλά το άγχος με μπλοκάρει και με κάνει να αμφιβάλλω για τον εαυτό μου. Προσπαθώ να το διαχειρίζομαι κάποιες φόρες όταν είναι εφικτό υπενθυμίζοντας στον εαυτό μου ότι το άγχος δεν αναιρεί τις ικανότητές μου.  Όμως προσπαθώ να στέκομαι όρθια. Να μη το βάζω κάτω. Όταν αντιμετωπίζω δυσκολίες αυτό που με κάνει να νιώθω δυνατή είναι να σκέφτομαι δικούς μου  ανθρώπους αλλά πιο πολύ στιγμές που με έφεραν κοντά με άτομα που αγαπώ και αναμνήσεις με φίλους και φίλες που δε θα ξεχάσω ποτέ. Επίσης με κάνουν να
νιώθω δυνατή οι φίλες μου που με βοηθούν καθημερινά να γίνομαι καλύτερος άνθρωπος. Η αγάπη τους και η δύναμη τους λειτουργεί ως ασπίδα στις δύσκολες στιγμές μου και μου θυμίζει ότι δεν είμαι και δε θα είμαι ποτέ μόνη.
  Το «να είσαι ο εαυτός σου» μπορεί να ακούγεται απλό αλλά στα αλήθεια δεν είναι. Κατά τη γνώμη μου το «να είσαι ο εαυτός σου » σημαίνει να μπορείς να εκφράζεις ελεύθερα τα συναισθήματά σου και να μιλάς χωρίς να σε νοιάζει η κριτική που θα ακούσεις μετά. Σημαίνει να μην προσποιείσαι κάτι που δεν είσαι, απλώς για να γίνεις αποδεκτή. Το να το πετύχεις στην αρχή είναι δύσκολο γιατί
φοβάσαι την απόρριψη και την κριτική. Ειδικά όμως στην εφηβεία είναι ακόμα πιο δύσκολο διότι η γνώμη των γύρω μας παίζει τεράστιο ρόλο. Όταν όμως βρεις τα πατήματά σου όλα θα γίνουν πολύ πιο απλά. Το δικό μου μυστικό για να είμαι ο εαυτός μου είναι να συναναστρέφομαι με ανθρώπους που με κάνουν να νιώθω άνετα και ασφαλής. Άτομα που δεν με κρίνουν για αυτό που είμαι αλλά
με στηρίζουν και με ενθαρρύνουν να εξελιχθώ. Όταν νιώσεις αυτά τα συναισθήματα και ακόμα περισσότερα, τότε αποκτάς τη δύναμη να είσαι αληθινός.

  Τελικά, η εφηβεία δεν είναι εύκολη, αλλά είναι μια περίοδος γεμάτη μαθήματα. Μέσα από τα άγχη, τις δυσκολίες, τις φιλίες και τις συμβουλές που κρατάμε μαθαίνουμε να μη τα παρατάμε μέχρι να τελειώσουν και οι τελευταίες ελπίδες. Μαθαίνουμε να αγαπάμε τον εαυτό μας και να κυνηγάμε πραγματικά αυτά που μας κάνουν ευτυχισμένους. Παρά τα εμπόδια που αντιμετωπίζουμε καθημερινά και τις στιγμές αμφιβολίας μας βοηθά να γνωρίσουμε καλύτερα για το ποιοι πραγματικά είμαστε και να ωριμάσουμε. Ίσως η εφηβεία να είναι το πιο σημαντικό βήμα προς την ενηλικίωση.

Νικολέτα, 12 ετών